» Rozdział 6.

Zeszłam na dół na śniadanie.
-Jak się czujesz? - spytał wujek.
-Dobrze. Jeszcze mnie głowa trochę boli.
Po śniadaniu poszłam się umyć, gdy wyszłam z łazienki, zadzwonił telefon. Dzwonił Alex.
-Słucham? - spytałam.
-Cześć, tu Alex. Jak się czujesz?
-Dobrze.
-Aha, a poszłabyś dzisiaj ze mną na spacer?
-Jasne.
-Okej, to za godzinę przyjdę po ciebie, zgoda?
-Zgoda.
Poszłam jeszcze umyć zęby i wyszłam z Maksem na dwór. Gdy przyszłam posiedziałam chwilę z ciocią i wujkiem przed telewizorem i przyszedł po mnie Alex.
-Ja otworzę. - powiedziałam.
-To co idziemy? - powiedział Alex.
-Idziemy. Ciociu, wychodzę.
-Dobrze, tylko uważaj na siebie.
-Będę jej pilnował. - powiedział Alex.
Poszłam na spacer z Alex'em na spacer ulicami Paryża. Trzymaliśmy się za ręce. Jak na złość spotkaliśmy Emmę i jej 2 przyjaciółki. Alex, szybko puścił moją rękę.
-Chyba ci coś mówiłyśmy co?! - wydarły się na mnie 2 jej przyjaciółki.
-Dajcie jej spokój! Ja ją poprosiłem o wyjście na dwór, jasne?! - Powiedział Alex.
-Oj Alex. Nie przesadzaj. Chodź z nami. Zostaw ją.
Emma, po tym jak to powiedziała złapała Alex'a za rękę i ciągnęła go za sobą. Ja zostałam sama na środku ulicy.
-Zostaw mnie! Puść! Jesteś wredna. Nie wiem jak mogłem się wgl. zadać z taką idiotką jak ty! Koniec z naszą znajomością.
-Ale Alex, przecież cię kocham.
-Super, ja ciebie nie.
Widziałam jak Alex zdenerwowany podchodzi do mnie.
-Idziemy? - spytał.
-Idziemy.
Poszliśmy dalej. Oglądałam się co chwilę i widziałam jak Emma idzie za nami ze swoimi przyjaciółkami i chichocze. Po chwili podeszła do Alex'a i go przytuliła.
-Alex, już tęsknie. - powiedziała.
-Odejdź, z tobą coraz gorzej! - wykrzyknął.
Poszła. Alex zaprowadził mnie do domu . Po chwili dostałam sms'a od Alex'a o treści:
" Haha! Ale ty naiwna! Dałaś się na brać.:D My z Emmą robiliśmy to specjalnie. O matko już 2 dziewczyna się nabrała! Nie znoszę cię, jesteś okropna. Kocham Emmę. "
Załamałam się i uciekłam do pokoju z płaczem. Płakałam w poduszkę chyba pół dnia.
Zadzwonił dzwonek do drzwi. Potem ktoś zapukał do pokoju. Był to Alex. Ciocia go wpuściła i poszła.
-Lucy, widziałaś gdzieś mój tele.. co się stało? Czemu płaczesz? - spytał.
-Idź sobie! Nienawidzę cię!
-O co ci teraz chodzi?
-Nie wiesz? - wstałam cała zapłakana i pokazałam mu sms'a.
-Ale to nie ja! Przyszedłem do ciebie spytać się gdzie mój telefon. Nie mogę go nigdzie znaleźć.
-To jak? Skąd ten sms?
-Już chyba wiem. Emma.
-Zabrała ci telefon?! Jak, kiedy?!
-Pamiętasz jak wtedy mnie przytuliła i powiedziała " Alex, już tęsknie " ?
-Pamiętam.
-No, wtedy musiała mi z kieszeni wyciągnąć telefon. I wysłała do ciebie tego sms'a.
-Aha. I co teraz?
-Teraz, trzeba ją znaleźć.
-Ale beze mnie, dobrze?
-Dobrze. Ja idę jej szukać. Pa.
-Pa.
Alex lekko pocałował mnie w policzek i wyszedł.
Zadzwoniłam na numer Alex'a. Odebrała Emma.
-Haloo? - usłyszałam.
-Czemu zabrałaś Alex'owi telefon?!
-Nie zabrałam.
-To .. to czemu teraz rozmawiam z tobą przez telefon?!
-Bo.. bo.. dał mi na chwilę telefon. Stoi koło mnie.
-Jak może stać koło ciebie, jeżeli przed chwilą wyszedł ode mnie z domu?!
Emma, rozłączyła się. Postanowiłam zostać w domu do końca dnia. Lecz po chwili wpadł do mnie Alex. Powiedział że odzyskał telefon, ja mu powiedziałam o tym jak rozmawiałam z Emmą. Alex wyszedł. Powiedział że się śpieszy do dziadków. Wyjrzałam przez okno widziałam Alex'a jak tulił się z Emmą. Miałam mętlik w głowie. Mówi że jej nienawidzi.. mówi że mnie kocha... przytula ją.. potem mnie za to przeprasza. Byłam tym wszystkim wykończona. Nie rozumiałam go. Po chwili pocałowali się. Teraz miałam już go dość. Napisałam mu sms'a o treści .:
" Mam już cię dość. Nawet się nie tłumacz. Widziałam cię jak tulisz i całujesz Emmę. Jesteś dziwny. Nie znoszę cię. " . Patrzałam dalej przez okno. Po chwili wyciągnął telefon.
Pewne dostał mojego sms'a - pomyślałam.
Stałam dalej w oknie zerkając co chwilę na telefon. Nie odpisał, schował z powrotem telefon, do kieszeni. Posmutniałam. Otworzyłam okno, bo zrobiło mi się jakoś duszno w pokoju. Alex chyba usłyszał jak otwieram okno, gdyż spojrzał się.

Tydzień później..
Za 2 tygodnie wracam do Polski. Z Alex'em nie utrzymywałam kontaktu. Byliśmy sąsiadami. Ale to i tak na nic. Widzieliśmy się codziennie, ale nikt nie powiedział głupiego " Cześć . " Pojechałam z ciocią do miasta na zakupy. Spotkałam tam swojego przyjaciela z podstawówki. Podeszłam do niego.
-Adam? - spytałam się go.
-No, jestem Adam, a ty kto?
-Lucy.. nie pamiętasz mnie?
-Lucy.. Lucy.. a tak, chodziłem z tobą do podstawówki, tak?
-Taak.
-Ale się zmieniłaś. Nie poznałem Cię!
-Hah. Ty się nic nie zmieniłeś.
Zaczęliśmy się śmiać. Adam mnie przytulił. Zobaczyłam Emmę. Patrzała się na mnie jakbym nie wiadomo co zrobiła.
-Słuchaj.. fajnie że cię spotkałem. Ale muszę znaleźć brata z mamą. Pa.
-Pa.
Wróciłam do cioci. Gdy zrobiliśmy zakupy wróciliśmy do domu. Poszłam do swojego pokoju, po chwili dostałam sms'a . Od Alex'a
" No, no sama się całujesz z innymi, a mnie oskarżasz "
Przecież, ja się z nikim nie całowałam! Pewnie znów Emma, mu coś wymyśliła. Mam już dość.
Spakowałam potrzebne rzeczy.. chciałam uciec. Miałam już dość tych problemów.

~~~~~~

O_o zdziwiło mnie bardzo że blog jest

od 4 dni i ma ponad 500 wejść i ok. 17 komentarzy.

Jak myślicie? Lucy, ucieknie czy zostanie i czy pogodzi się z 

Alex'em? Piszcie co o tym sądzicie . ♥